
بصيرت در لغت و اصطلاح در اين پست در مورد كلمه اي سخن به ميان مي اوريم كه اين روزها در رسانه و در زبان بزرگان كشور مان از جمله رهبر معظم انقلاب زياد شنيده مي شود . و آن كلمه ، « بصيرت » است . ابتدا بصيرت را از نظر لغوي و اصطلاحي بيان كرده و آيه اي از قرآن را در مقايسه با افراد با بصيرت و فاقد بصيرت بيان مي كنيم : بصيرت در لغت به معناي عبرت ، ثبات در دين ، حجت در چيزي ، زيركي و گواه و عقيده قلبي مي باشد . و در اصطلاح به معناي روشنايي و نور خاصي است كه در اثر تبعيت از وحي و امامت در درون جان انسان پديد مي آيد . كساني كه در وجودشان بصيرت ندارند آنها در واقع زندگي انساني ندارند زيرا آنها در تاريكي و ظلمات زندگي مي كنند و در واقع حقيقت را نمي بينند ، اين گونه اشخاص مثل ديگر موجودات زنده از جمله درخت و سنگ و .. . هستند كه وجود خارجي دارند اما درك واقعي از طبيعت و زندگي خود ندارند . قرآن كريم نيز افراد با بصيرت را با اشخاص فاقد بصيرت مقايسه مي كند و در سوره انعام آيه 122 مي فرمايد : « أَوَ مَن كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَا كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ » يعني آيا كسي كه مرده [دل] بود و زنده اش گردانيديم و براي او نوري پديد آورديم تا در پرتو آن، در ميان مردم راه برود، چون كسي است كه گويي گرفتار در تاريكيهاست و از آن بيرون آمدني نيست؟ اينگونه براي كافران آنچه انجام ميدادند زينت داده شده است. منبع متن : وبلاگ نداي فطرت : http://aqaed.mihanblog.com دوستان عزيز جهت ارائه نظرات خود در مورد اين مطلب به آدرس فوق مراجعه كنيد .